Knoflookpad

De noordkant van Zwolle grenst aan het Vechtdal.
Het Vechtdal werd gevormd tijdens de laatste ijstijd.

Nadat het landijs was verdwenen, werd dit dal langzaamaan bevolkt door allerlei plant- en diersoorten. Vele daarvan komen allang niet meer voor, ze verschenen en verdwenen.

Soms worden er nog restanten gevonden in de vorm van schedels of botten. Zo weten we dat er ooit bevers leefden, maar van veel dieren en planten is dat niet bekend. We kunnen er enkel naar gissen. Tenzij ze zich staande hebben weten te houden tijdens de zeer vele veranderingen waaraan klimaat en biotoop onderhevig zijn geweest. Een van die dieren is de knoflookpad. Dit bijzondere diertje wist in de kantlijn van een veranderend landschap te overleven. In vaktermen wordt er dan gesproken van een ‘relictpopulatie’. Het Vechtdal vormt voor dit padje een van de laatste bastions in Nederland. Het dier houdt er een bijzondere levenswijze op na en misschien is dat wel de reden waarom ze er nu nog voorkomen. Het grootste deel van het jaar leiden ze een leven in de grond, ze graven zich in welteverstaan. Daarvoor hebben ze rulle zanderige plaatsen nodig. ’s Nachts gaan ze op jacht en ’s winters houden ze een winterslaap, ook veilig ingegraven in de grond. Tegen de tijd dat ze zich willen voortplanten verlaten ze hun schuilplaatsen en zoeken het water op. Dit zijn kleine poeltjes waar ze jaar in jaar uit terugkomen. Dezelfde padjes in hetzelfde poeltje. In die poeltjes moeten geen grote vissen leven, die zouden de paddenlarven (donderkopjes) eten met alle gevolgen van dien. Verdwijnen deze poeltjes of worden ze geschoond of vervuild, dan is het gedaan met de knoflookpad. Gelukkig worden de meeste ‘knoflookpaddenpoeltjes’ goed beheerd, zodat we ieder jaar in warme aprilnachten weer het wonderlijke geluid van deze diertjes kunnen horen. Ze kwaken niet zoals andere paddensoorten boven water, maar vanaf de bodem. Het is een zacht klokkend geluid. Je moet haast met je oor boven het water hangen om het te kunnen horen. Er zijn maar weinig Nederlanders die ooit een knoflookpad hebben gezien en nog minder die er ooit een hebben gehoord. Bij gevaar scheiden ze een geur af die een ‘chef de cuisine’ zeker zal weten te waarderen. Daaraan heeft dit mysterieuze dier zijn naam te danken. Een wat meer poëtische benaming zou de knoflookpad niet misstaan, want alleen al vanwege het voorkomen van deze paddensoort kunnen we trots zijn op het Vechtdal. Het is dus een echte Vechtdalpad. Naast het Vechtdalpad heb je dus ook de Vechtdalpad. Ook in Zwolle komen ze voor. Om precies te zijn bij de Agnietenberg. De Agnietenberg is een oud rivierduin. Zanderig dus. Ten zuiden ervan lagen vroeger vochtige hooilanden met hier en daar poelen. Een ideaal knoflookpaddenbiotoop. Nu ligt er een luxe villawijk. Maar gelukkig is een van de poelen bewaard gebleven en opgenomen in de wijk. Die poel is al eeuwen oud, want op oude kaarten staat hij al ingetekend. Die knoflookpaddenpoel is een van de beste plekken voor dit beestje in het hele Vechtdal. Gelukkig zijn de bewoners van de villa’s er omheen ook op de hoogte van de bijzondere waarde van deze poel en haar bewoners. De knoflookpadden worden er goed in de gaten gehouden. Bij enkele villa’s komen de knoflookpadjes zelfs in de vijver voor. En welke tuinbezitter kan dat nu zeggen. Trouwens, ze zullen je helemaal niet geloven, want wie kent er nu de knoflookpad?


© 2017 - RTV Zwolle FM - Powered by: HPU internet services