Zwolse single Michiel Lamers

Nu, 20 jaar na het overlijden van zijn vriend Bas, is er het nummer: “Your own damn way”

ZWOLLE – 20 was Zwollenaar Michiel Lamers toen zijn beste vriend Bas plotseling om het leven kwam.

Een gebeurtenis met een flinke impact waar hij in zijn eerste single “Your own damn way” over vertelt. De emoties van die tijd schreef hij van zich af. De melodie zat al jaren in zijn hoofd. Michiel was vastberaden er ooit een nummer over te schrijven. Nu, 20 jaar later is het nummer er: “Your own damn way”.

Het begin

“Muzikaal was ik altijd wel.” Zegt Michiel. “Ik kon alleen niet zingen of gitaar spelen. Tot ik op een dag in gesprek raakte met een buurman op een buurtbarbecue. We hadden het over gitaren en hij bood aan mij gitaarles te geven. Zo leerde ik een beetje gitaar spelen. Dit gaf mij de mogelijkheid mijn teksten eindelijk om te zetten naar nummers met akkoorden.” Daarna besloot hij zangles te nemen bij Melanie Wilschut en daar kwam het opnemen van een nummer ter sprake. “Ik gaf aan hoe het nummer in mijn hoofd klonk: de gitaren, achtergrondzang, gitaarsolo, piano etc.” Melanie en haar man begrepen wat hij wilde en werkten met Michiel samen om zijn nummer gestalte te geven. “Geweldig toch? Als je iets maar graag genoeg wil, dan gaat het gewoon lukken!” Zegt hij met een trotse lach.

Inspiratie

Voor het nummer liet hij zich inspireren door bands waar hij door Bas mee in aanraking was gekomen. “Hij leerde mij the Who, Dick Dale, Fleetwood mac en Led Zeppelin kennen. We luisterden en keken dan op zijn rokerige zolderkamer met een biertje naar live concerten. Zo gaaf!” De invloeden van deze bands zijn ook duidelijk terug te horen in zijn nummer.

Blijvende herinnering

Het nummer duurt bijna zes minuten. Het is daardoor niet echt een commerciëel nummer te noemen. ”Maar ik kan het nummer gewoon niet korter maken. Elke zin is belangrijk. Ik zie het als een top 2000 rock ballad. Hoe gaaf zou het zijn dit nummer ooit in de top 2000 te zien? Ik leg de lat liever te hoog dan gelijk te laag. Ik denk dat Bas het zelf ook een mooi nummer zou hebben gevonden. Aan elk nummer kleven herinneringen. Iemand is in mijn ogen pas écht dood als hij vergeten is en door dit nummer wil ik de herinnering aan Bas levend houden. Precies 20 jaar na zijn overlijden lijkt mij dit een perfect moment. Door het nummer ben ik ook weer in contact gekomen met zijn zussen. Iedereen verwerkt zoiets tragisch op zijn eigen manier. Zo’n gebeurtenis drijft mensen dan soms ook uit elkaar. Gelukkig hebben we weer contact en ze zijn enorm blij dat hij niet vergeten is. Een reactie waarmee dit project voor mij nu al niet meer stuk kan.“ Luister hier naar your own damn way: